Sunday, January 15, 2012

Malang itu tidak berbau, berhati-hati lah selalu.

Share
Assalammualaikum.


Hari khamis lepas saya telah ditimpa kecelakaan. huhh! brutalnya bunyik. Ok cop! sebenarnya hanya kemalangan kecil, di mana kaki saya telah terseliuh apabila termasuk ke dalam lubang. Entah sapa yang rajin benor pi gali lobang kat tetengah jalan tuh! Ok cop lagi sekali, sebenarnya jalan tu memang tak rata berlubang-lubang, sendiri yang salah sebab tak tengok jalan ngeee....


Lokasi kejadian depan kedai makan dan ketika itu saya memakai kebaya dan high heel. Sila banyangkan. Berjalan sambil pot pet pot pet pot pet...kelekuk!! kaki terpelecok! Mujurlah ketika tu saya sempat berpaut pada seorang kawan kalau tidak tentu saya dah berdebuk! jatuh macam nangka busuk ih..ihh..ihhh Sedapnya jangan cakap nak meleleh air mata saya nih tapi kawan saya tu sempat berpesan "cover Lynn cover..malu orang tengok" OK fineeeee......saya kaber!! !@#$%&!!


Mula-mula tu sakit sikit jer tapi bila makin petang makin berdenyut-denyut pulak. Jalan pon dah tak boleh nak tegak, kaki tak boleh nak pijak. ah sudahhh....gawat nih!! Bila malam kaki saya dah mula lebam dan semakin bengkak. Kebetulan abah pulak outstation masa tu. Mak cakap kena urut cepat kalau dah masuk angin nanti lagi susah.




Jadi saya pon menghubungi macik pacik saya yang tinggal berdekatan untuk mengadu-domba kepada mereka. Pacik tanya punggung sakit tak? eh! apa daa punggung..sakit kat buku lali kat tapak kaki ni haa takde kena mengena ngan punggung. Macik pulak suruh saya tunggu di rumah dia nak bawak saya ke rumah tukang urut. Tetiba pacik call balik dia kata dia nak datang rumah bawak tukang urut. Saya pon OK jelah! Sekali dia datang bawak tukang urut LELAKI patut la tanya soalan punggung tu tadi huhuu.... masak! kena urut nih *gigit jari*


Tapi alhamdulillah setelah berhempas-pulas menahan sakit diurut 3 kali berturut-turut hasilnya berbaloi apabila kaki saya semakin sembuh *senyum kambing*


Sepanjang tempoh menjadi Orang Kurang Upaya tu saya memang tak dapat nak menjengok bebudak cinonet. Memang dah pesan dengan macik guard tu tapi tetap tak puas hati tak dapat tengok mereka. Selalu saya sms dengan macik guard tanya khabar bebudak cinonet. Tiba-tiba hari Sabtu petang tu macik guard call dia kata budak cinonet yang putih tu tanak makan asik mengiau jek.. Saya apa lagi terus jer capai kunci kereta berdesup ke sana.


Bising jugak lah macik tu sebab saya datang tapi takpe lah janji dapat tengok muka bebudak cinonet tu. Hilang rindu. Bila saya bagi makan elok jer semuanya makan, hangin jer macik tu tengok membebel-bebel dia hehe... Agaknya camana saya rindu pada mereka camtu jugak lah mereka rindu pada saya.





budak cinonet ni lah yang taknak makan, budak ni memang manja sangat! dia yang paling bongsu agaknya..



dorang pakat main sembunyi ibu dalam kain saya..



dua hekor kat dalam kain dua hekor kat luar hurmmm....



tengok! elok jer bergurau-senda



terhibur tengok telatah bebudak ni...hilang sakit kita :))



budak itam ni pon ada ^_^



Moral of the stori - bila berjalan sila tengok jalan, jangan bergosip!

suka?

22comments: